In mijn vorige blogs schreef ik over AI als volgende stap in Lean procesbesturing en over de verschuiving van reactief naar voorspellend sturen. (link invoegen)
Maar eerlijk gezegd merkte ik dat de grootste winst eerst dichterbij lag: in mijn eigen manier van werken.

Lean gaat tenslotte over verspilling herkennen en continu verbeteren. Waarom zouden we dat alleen op organisaties toepassen en niet op onszelf?

Een simpel voorbeeld uit mijn dagelijkse praktijk: e-mails schrijven.
Ik betrapte mezelf erop hoeveel tijd ik kwijt was aan formuleren, herschrijven en typen. Inmiddels spreek ik veel mails gewoon in. Dat voelt eerst wat onwennig, maar het werkt verrassend goed. Concept staat er snel, toon is vaak natuurlijker en met een paar kleine aanpassingen kan hij meestal direct de deur uit. Het scheelt mij serieus tijd — soms wel 70-80%.

Een tweede ontdekking zat in voorbereiding van trainingen.
Als Lean-trainer ben ik gewend om zorgvuldig casuïstiek te verzamelen, structuur aan te brengen en materialen te ontwikkelen. Werk dat makkelijk een dag voorbereiding vraagt. Laatst had ik een workshop waarvoor ik normaal een volle dag zou plannen. Met AI-ondersteuning stond de basis in anderhalf uur. Niet omdat het inhoudelijke werk verdwijnt, maar omdat het zoek- en structuurwerk veel sneller gaat.

En misschien wel de leukste ontwikkeling: leren in spelvorm.
Na trainingen wil je toetsen of deelnemers het geleerde kunnen reproduceren en toepassen.  Vroeger deden we dat met een papieren toets. Nu je voor het maken van slimme tooltjes geen softwareontwikkeling kennis meer nodig hebt kan dat natuurlijk leuker en effectiever. Ik vertel mijn AI wat ik wil en hij stelt mij vragen terug en al pratend heb ik een eerste quiz gemaakt die deelnemers via hun telefoon kunnen doen! Iets wat de training leuker en leerzamer maakt.

Het voelt eigenlijk als klassiek Lean werken op persoonlijk niveau:
verspillingen reduceren, standaardiseren waar het kan en tijd vrijmaken voor wat echt waarde toevoegt — het coachen en begeleiden van mensen in hun groei.

Tegelijkertijd leer ik ook een belangrijke Lean-les opnieuw: blijf kritisch op de output.
AI is snel, maar niet feilloos. Context, nuance en ervaring blijven mensenwerk. Zie het als een slimme assistent, niet als een automatische piloot.

Mijn volgende stap wordt kijken hoe ik een proces kan automatiseren met agents en workflows. Niet alleen losse taken versnellen, maar complete processtappen slimmer inrichten. Daar ga ik eerst eens in mijn eigen back-office mee experimenteren.

Wat ik inmiddels wel zeker weet: persoonlijke effectiviteit is misschien wel de meest onderschatte vorm van Lean. En AI blijkt daarbij een verrassend praktische coach.

Misschien een mooie reflectievraag:
Waar zit in jouw eigen werkdag nog verspilling die je morgen al kunt aanpakken?